Het heeft lang geduurd voor we begrepen waarom deze koeien ons zo verbaasd, ja zelfs een beetje geschrokken aankijken. Op het moment zelf begrepen we de waarschuwing in ieder geval niet. We schreven hun verbaasde uitdrukking toe aan de tekening op hun gezicht. Ja ja, zo naief waren we.

Maar het feit is dat we regelrecht op een moeras afliepen en dat Monique en ik elkaar daar kwijtraakten en ieder afzonderlijk hebben we moeten vechten in het drijfzand om een wisse dood te ontlopen.

Nu zie ik het. De machteloosheid in hun ogen omdat wij niet konden begrijpen.